Alleen op de wereld
14-05-08 - 22:31 Het meisje zit op haar hurken op de stoep. Haar rug is naar de straat gekeerd en ze kijkt gebiologeerd naar iets onder de heg. Haar wereld is teruggebracht tot een stukje modder, een stronkje struik en datgene dat haar aandacht heeft getrokken.Meer zie ik niet als ik langsfiets. Natuurlijk stop ik niet om te kijken wat zij ziet, wat haar bezighoudt. Toch had ik dat graag gewild, want hoe goed kan ik me nog herinneren dat er niet anders was dan een wormpje, een muntstuk, een kapotte voetbal, een onindentificeerbaar stukje stof van een broek van een boef of de jurk van een ontvoerde prinses. Dat je er verhalen bij verzint die je je zo goed voor kunt stellen dat je ze eigenlijk beleeft. Dat je de tijd vergeet en niet meer weet wat er om je heen gebeurt totdat je moeder je naam roept.
Wat haar ook bezighoudt, het heeft ook mij de rest van het ritje naar huis in de greep en even bestaat mijn wereld uit niets anders.
drie schoten