Dagelijks ritueel
07-07-09 - 22:25 Aan de weg naar de brug zitten garages, sporthallen, doe-het-zelf-zaken, een scheef gebouw. En een opvang voor mensen die het wat moeilijker hebben in het leven.Elke dag, als de zon op zijn hoogst staat, schuifelt een man gekromd over zijn rollator van de deur naar de stoep. Alleen als het regent is hij er niet. Zijn haren door de war, een kraakhelder blauw overhemd. Altijd.
Hij zet zijn rollator tegen het hek en gebruikt zijn loophulp als stoel. Om naar de weg te kijken, vol voorbijscheurende auto's, ronkende bussen en zware vrachtauto's. Als er zo'n laatste voorbijkomt, steekt hij voorzichtig zijn hand op. Tot bijna bij zijn schouder, dan zakt zijn hand weer terug en rest slechts een hoofdknik voor de chauffeur. En de chauffeurs wier vaste routes hierlangslopen, toeteren steevast een keer. Zodat er een lach door zijn witte stoppelbaard breekt.
Telkens als ik langsfiets, kijk ik hem in zijn waterig blauwe ogen. En ik steek een hand op.
Als wedergroet kijkt hij langs mij heen en gunt mij geen blik waardig. Zijn ogen zoeken een vrachtauto.
tien schoten