Het gevaar van de zomer
10-07-09 - 22:54 Hoe warmer het weer, hoe beter je op moet passen. Want voor je het weet, kom je er een tegen. Een blik is vaak genoeg om geraakt te worden.We hebben het over stekende meisjes. Die je in je buik raken. Het duurt ongeveer een dag voordat de wond genezen is. Steeds als je haar weer voor je ziet, voel je de steek, waarna het in je buik gloeit. Maar ondanks dat het pijn doet, denk je expres aan haar terug. Je pijnigt jezelf bewust, je kunt niet anders.
Het ergste is als de koorts 's nachts toeslaat. Je doet je ogen dicht en ziet haar voor je. Badend in het zweet word je wakker. Je durft niet te slapen, omdat je weet dat je over haar zult dromen. Maar wakker blijven heeft ook geen zin, want dan denk je aan haar. En word je weer in je buik gestoken. Zo voelt het.
Pas 's ochtends gaat het weer. Als je uitgeput aan je ontbijt zit, probeer je haar weer voor de geest te halen. Lang, zwart haar. Of nee, het was een kort koppie. Met blauwe... bruine ogen. Je weet het niet meer, kunt je ook de pijn niet herinneren. Het steekmeisje heeft je verlaten.
En als we je zouden vragen waar ze je geraakt heeft, je zou de wond niet aan kunnen wijzen.
Totdat je door de stad loopt, op een terrasje zit. Door de polder fietst of in de trein nieuwe mensen in ziet stappen. Van verre zie je dat de wind haar rok laat fluisteren. "Pssst! Pssst!" Eerst hoor je het zacht, maar hoe dichterbij ze komt, hoe duidelijker haar Sirene-zang is.
Ze kijkt je recht in je ogen, lacht op haar verleidelijkst. Een subtiel knikje of het haar dat ze met een zwiep naar achteren gooit. De achteloosheid waarmee ze in haar appel bijt. Je kunt alleen nog naar haar kijken.
En in het geniep stoot ze het mes recht onder je ribben.
vier schoten